ప్రేమవనంలో మల్లెలు
కుప్పలుగా రాలుతాయని
అనుకుంటుంటే విని
తనివితీరా ఏరుకుని
మాలలల్లాలని వచ్చాను....
కొమ్మ ఊగినా రెమ్మ కదిలినా
సుగంధాల జల్లులని
ముచ్చటగా మురిసిపోతూ
మనసు నది ఉరకలు వేస్తుంటే
దోసిలితో సిద్దమై కూర్చున్నా...!!
వనాన వేచి ఇన్నాళ్ళయినా
నను సోకని పరిమళానికై
ఆరాలు తీస్తుంటే తెలిసింది
వెన్నెలతో మాత్రమే వన్నెలని...!!
రోజంతా గడిచాకే పండగని
మది భారమయ్యాక తెలిసింది
ఆశల ఊసులతో ఎదురుచూసే
పగటి నవ్వును నేనని......
రేయి రంగంటే తెలియని
సీతాకోక చిలుకనని...!!
మలి సంధ్య విహారాలు
ఎమిటో నేనెరుగనని
ఆరాటాన మనసు
అంతరాలు మరిచిందని...
అందుకోని ఆనందం
ఆమడ దూరానే ఆగిపోయిందని...!
అనుశ్రీ....
135ఝూ
No comments:
Post a Comment