నీ మనసు పూ వనమై విరియాలని
నిత్య వసంతమై నిండాలని
గుండెమబ్బు నేనై కన్నీటిని కరిగిస్తూ
మేఘాల జల్లుల ప్రేమగా తడిమాను....
ఎడారి దూరాల నువు వెళ్ళిపోకుండా
చిరుగాలినై నీ చెంత నిలిచాను
కనుమరుగైన నిన్ను కాంచాలని
కలలన్నీ వెలేసి మేలుకున్నాను
ఎన్నిచేసినా తుదకు ఎండమావిగా
మిగిలిన ఆనందాల తలపునేనయ్యాను....!!
కురిసే వరకే చినుకులకు విలువ
ఉదయం వరకే దీపాల మిలమిల
గుప్పెడు గుండెలో నింపుకున్న
కొండంత ఆశలన్నీ ఆవిరైపోయాక
ఆవహిస్తోందిక కన్నులకు మగత
మరుజన్మదాకా మన కలయిక లేదంటూ...!!
అనుశ్రీ.....
138
( ఈచిత్రాన్ని వేసినవారెవరో తెలియదు
కానీ చూడగానే రాయాలనిపించింది
వారికి నా ధన్యవాదవందనాలు....!! )
No comments:
Post a Comment